استقصاء گونه‌های مختلف جری و تطبیق در سیره عملی امام علی (ع) و حسنین علیهماالسلام - امین ناجی, محمد هادی; نیستانی, ناصر; علی زاده, پریوش (معرفت و بصیرت اسلامی, 2024)
جری و تطبیق به عنوان یکی از قواعد مهم در علم تفسیر سند زنده بودن قرآن کریم در دوره‌های گوناگون است. امامان (ع) از این قاعده برای بیان حقایق و نشان دادن مصادیق منطبق بر آن آیات، در تبیین مضامین آن‌ها و نیز به هنگام مواجهه با موقعیت‌‌های مختلف در نظر و عمل استفاده کرده اند. در برخی از معصومین (ع) با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی خاص، استفاده عملی از آیات و انطباق آن‌ها بر شرایط یا افراد خاص، ظهور و بروز بیشتری داشته است. از جمله امام علی (ع) و حسنین علیهماالسلام، بنا به اقتضائات، توانسته‌اند قرآن را در سیره عملی خود پیاده کرده و آن‌ها را در موارد خاص تطبیق دهند. آنان از گونه‌های مختلف جری و تطبیق، با وجود برخی تفاوت‌ها بهره برده اند. و این در امام علی (ع) و امام حسین (ع) نمود بیشتری داشته است و از امام حسن (ع) به جز چند مورد، بیشتر روایاتی هستند که در جری و تطبیق وارد شده است. در بررسی موارد فوق سعی شده است وجوه اشتراک و افتراق امامان (ع) در استفاده از گونه‌های مختلف نشان داده شود. و روش تحقیق به صورت توصیفی و تحلیلی است.