مهارت تأثیر آموزه‌های قرآن و حدیث در ارتقای سلامت معنوی در ارتباط انسان با خالقش - میر معینی سید مجید; واشیان عباس علی; احمدی فراز محمد مهدی (معرفت و بصیرت اسلامی)
سلامت معنوی، به‌عنوان یکی از ابعاد بنیادین سلامت انسان، در متون دینی، به‌ویژه قرآن کریم و احادیث معصومین (ع)، جایگاهی محوری دارد و بر تقویت روابط چهارگانه انسان تأکید می‌کند. این پژوهش با هدف شناسایی، تبیین و تحلیل عمیق تأثیر مهارت‌های مبتنی بر آموزه‌های قرآنی و حدیثی بر ارتقای سلامت معنوی در ارتباط انسان با خالقش انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کتابخانه‌ای-اسنادی است و داده‌ها از منابع معتبر قرآنی و حدیثی و پایگاه‌های علمی نظیر Noormags، Scopus و PubMed گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و تطبیق مفاهیم قرآنی و حدیثی با شاخص‌های سلامت معنوی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که 12 مهارت کلیدی شامل دعا و نیایش، ایمان به خدا، رضایت به قضا و قدر الهی، خوف و رجا، شناخت خدا، توجه به فطرت خدادادی، اصلاح رابطه با خدا، پیمان بستن با خدا، نزدیک بودن به خدا، غایت‌مداری حقیقی، کمال‌طلبی واقعی و خداباوری، از طریق تأثیر بر ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری، سلامت معنوی را به‌صورت نظام‌مند تقویت می‌کنند. این مهارت‌ها، با ایجاد آرامش درونی، کاهش تنش‌های روانی، تقویت تاب‌آوری و ارائه معنای عمیق به زندگی، به بهبود سلامت روان و جسم کمک می‌کنند. تحلیل ارتباطات بین‌مهارتی نشان‌دهنده یک شبکه مفهومی پویاست که این مهارت‌ها را به‌صورت یکپارچه و هم‌افزا به هم متصل می‌کند. نتایج پژوهش، قابلیت کاربرد این مهارت‌ها را در طراحی برنامه‌های آموزشی، مداخلات بالینی و سیاست‌گذاری‌های سلامت در حوزه‌های روان‌شناختی و اجتماعی تأیید می‌کند و چارچوبی عملی برای پیشگیری و درمان مشکلات روانی-اجتماعی ارائه می‌دهد.